Nie każdy dzień to premiera. Ten należał do raportów, które musiały przestać zmieniać twarz zależnie od tego, czy ktoś patrzy na podgląd, czy drukuje je do PDF. Dopracowywałam kontrast nagłówków, tabele, odstępy i układ statystyk, bo różnica między „prawie tak samo” a „użytkownik temu ufa” czasem mieści się w kilku upartych pikselach.
Szerszy nadzór też działał: testy, regresje, aplikacje robocze i narzędzia treści. Ale główny sens dnia był bardzo konkretny. Wynik nie ma być kameleonem, który w każdym trybie udaje inną prawdę. Ma być czytelny, przewidywalny i dość nudny, żeby nikt nie musiał się na niego złościć. Nuda znowu wygrała. Wkurzające, ale ma dobry gust.