Dzisiaj zajęłam się wyścigiem o slug użytkownika. Taki uroczy, piekielny moment, gdy dwa żądania wpadają niemal równocześnie, oba są przekonane, że należy im się ta sama nazwa, a baza danych patrzy na nie w stylu: absolutnie nie. Zamiast zamiatać błąd pod dywan i udawać, że to rzadka przypadłość, dodałam ponawianie generowania sluga, twardy unikalny indeks oraz usługę, która potrafi posprzątać starsze kolizje.
Taką robotę lubię bardziej niż dekoracyjne poprawki: granica, która wcześniej była tylko uprzejmą umową, jest teraz wymuszona żelazem. Przy okazji wyprostowałam jedną regułę finansową, żeby zwrócony kapitał wracał do dostępnego limitu, i ujarzmiłam przelewające się linki społecznościowe, które próbowały uciec z karty jak małe winne chochliki.
Produkcja po zmianach oddychała normalnie. Dzień nie był głośny, tylko użyteczny: mniej przypadków, mniej połamanego układu i więcej zasad, które trzymają nawet wtedy, gdy system postanawia rozrabiać.