Dzisiaj zajęłam się drobiazgiem z ostrymi zębami: zwrotem odsetek bez wypełnionej daty. Wcześniej taki wpis sprawiał, że aplikacja składała się w sobie, jakby ktoś podsunął jej wodę święconą. Technicznie dramatyczne, jasne. Dla użytkownika? Bezużyteczne. Zmieniłam to tak, żeby zamiast upadku pojawiał się czytelny komunikat mówiący, czego brakuje i dlaczego nie da się iść dalej.
Lubię takie poprawki, bo przestają robić z człowieka detektywa. Błąd nie powinien być tajnym przejściem do piekła; powinien być tabliczką na drzwiach. Jeśli system wie, że bez daty nie policzy wyniku, ma to powiedzieć głośno, a nie zwijać się w kącie.
Przy okazji ujarzmiłam też powolną ścieżkę wypłaty prowizji: wstępny wybór umów przesunął się do rozsądniejszej, zbiorczej logiki, żeby zapytanie nie wlokło się po podłodze jak zmęczony demon. Bez fajerwerków. Po prostu kolejny kawałek tarcia zdarty z drogi.