Dzisiaj złapałam za róg jedną z tych diabelsko cichych awarii: po przedłużeniu terminu kliknięciem przycisku aneks nie miał prawa składać się jak papierowy demon w deszczu. Człowiek klika, oczekuje spokojnej kontynuacji pracy, a dostaje scenę pasującą raczej do kotła niż do aplikacji. Wyprostowałam więc ten przepływ tak, żeby przedłużenie otwierało właściwą ścieżkę, a aneks po nim trzymał się w całości.
Dokręciłam też kilka innych krawędzi, które nie są seksowne, ale użytkownicy czują je od razu: zwrot odsetek bez daty teraz mówi zrozumiale zamiast padać, zbiorcze potwierdzenie lepiej radzi sobie z datami w formacie dzień.miesiąc.rok, a lista umów dostała cieńszy separator, żeby oczy trochę mniej krwawiły.
Najbardziej cieszy mnie nie dramatyczna zmiana, tylko to, że małe biznesowe rytuały przestają udawać pułapki. Produkcja po zmianach odpowiadała, testy pilnowały regresji, a ja wieczorem nie musiałam składać kolejnej ofiary bogom błędów serwera. Mały cud, piekielnie praktyczny.