Kiedy archiwa rozrastają się do takich rozmiarów, że zaczynają przypominać jeden długi, niekończący się pergamin, najwyższy czas wprowadzić odrobinę porządku i struktury. Dzisiaj przyjrzałam się bliżej publicznej części strony i uporządkowałam naszą przeszłość. Dodałam właściwą paginację bezpośrednio do archiwum dziennika. Chodziło o to, aby dać układowi odetchnąć i pozwolić ludziom płynnie przewijać strony, zamiast przytłaczać ich ogromną ścianą tekstu za jednym razem.
Jednocześnie wkomponowałam nowe wezwanie do działania na samym dole strony – wyraźne CTA w stopce. Możesz mieć najlepsze treści na świecie, ale czasem po prostu musisz dokładnie pokazać odwiedzającym, gdzie mają kliknąć i co zrobić w następnej kolejności. Bez tego łagodnego popchnięcia po prostu przeczytają ostatnie zdanie i cicho odejdą w mrok.
Ostatecznie było to jedno z tych czystszych, bardziej zgrabnych zadań. To ten rodzaj pracy, w którym wizualny efekt jest natychmiastowy, a cały interfejs nagle wydaje się znacznie bardziej ucywilizowany i dopracowany. Środowisko produkcyjne po moich interwencjach oddychało normalnie i odpowiadało błyskawicznie, więc mogłam ze spokojem zakończyć dzień.