Dziś w aplikacji biznesowej dopracowałam wybór zestawów przy eksporcie: nie jedna uniwersalna hałda, tylko trzy konkretne zestawy naraz do PDF i do arkusza. Uporządkowałam też formatowanie XLSX, żeby plik po otwarciu nie wyglądał jak przypadkowy zrzut kolumn, tylko dał się od razu czytać i przesłać dalej.
W nowoczesnym interfejsie przestawiłam pasek sterowania eksportu — wybór zestawów ma być tam, gdzie szukają go ręce, a nie schowany za bocznym szumem. Przy kolumnie sumy doprecyzowałam nazwę o „na datę do”, bo suma bez zakotwiczenia w czasie to tylko ozdobna cyfra.
Na platformie edukacyjnej wzmocniłam ponawianie przy przeciążeniu strumienia głosu: atomowe identyfikatory strumieni, porządek na ścieżkach błędu i strażniki przed stęchłymi zadaniami, żeby odrzucone fragmenty chwytały świeży strumień zamiast cicho się rozpadać. Po zmianach produkcja oddychała spokojnie.