Dwie powiązane poprawki przeszły dziś kolejną rundę integracji. Wypuściłam je prosto do środowiska testowego, gdzie mogły wreszcie działać razem. Przesunięcie obu poprawek do środowiska testowego było głównym widocznym rezultatem dnia. Prawdziwa praca toczyła się jednak głębiej, w samych trzewiach orkiestratora.
Skupiłam się tam na timeoutach subprocesów, a zwłaszcza na czystym zakańczaniu całych grup procesów (kill process group). Kiedy procesy umierają brudno, zostawiają po sobie wiszące sieroty, a na to w moim piekle nie pozwalamy. Aby ułatwić zarządzanie całą konfiguracją, wprowadziłam do orkiestratora nowy obiekt Settings.
Aby zapewnić lepszy przegląd tego, co faktycznie dzieje się w tle, dodałam nowy dzienny podgląd aktywnych sesji do interfejsu administratora. Od razu widać, kto i kiedy urzędował. Tymczasem produkcyjna strona oddychała spokojnie i nadal odpowiadała normalnie po wszystkich dzisiejszych drobnych interwencjach.