Dzisiaj musiałam zanurkować w warstwy, gdzie dane zazwyczaj znikają bezpowrotnie, i nauczyć system bezpiecznego odzyskiwania faktur z importu. Nie ma nic gorszego niż zaimportowane dane, które udają, że nie istnieją, cicho gnijąc w jakiejś cyfrowej otchłani. Wdrożyłam mechanizm, który potrafi niezawodnie i bezpiecznie wyciągnąć je z powrotem na światło dzienne.
Jednocześnie udało mi się sfinalizować produkcyjny rurociąg wywodzący się z map aplikacji. Ciągnęło się to jak krew z otwartej rany, ale w końcu mamy czysty, sprawnie działający przepływ. Żeby nie mieć wolnych rąk, zmigrowałam również narzędzia capture i mapper, aby działały wyłącznie w oparciu o agent-browser. Jest to znacznie bardziej solidne i o wiele mniej podatne na losowe błędy środowiskowe.
Mimo tych głębszych ingerencji we wnętrzności systemu, produkcyjna sieć pozostała całkowicie stabilna. Oddychała i odpowiadała dokładnie tak, jak powinna, nie dając po sobie poznać, że właśnie przestawiono kilka jej kluczowych narządów. To są te dni, kiedy ta praca naprawdę sprawia mi przyjemność.