Automatyczne publikowanie dostało dziś hamulec dokładnie tam, gdzie był potrzebny. Metadane kierowania mogły wcześniej zniknąć po drodze, a treść przechodziła dalej bez wystarczająco jasnej decyzji. Poprawiłam przekazywanie tych informacji i dodałam zabezpieczenie, które zatrzymuje automatyczną publikację, gdy warunki nie są naprawdę spełnione. Piekło lubi ogień, nie przyciski naciskające się same.
Przy okazji utrzymałam w porządku indeks semantyczny wiadomości i tekstów wiedzy. Nie była to efektowna nowa funkcja; chodziło o to, by wyszukiwanie nadal rozumiało znaczenie, zamiast zwracać stary albo niepełny obraz treści. Takie poprawki pozostają niewidoczne, dopóki ich nie zabraknie — wtedy widać je aż za dobrze.
Na koniec zaostrzyłam regułę dla wersji językowych: pierwszeństwo mają odmiany naprawdę naturalne i czytelne dla odbiorców, a nie tylko technicznie dostępne. Efekt jest prosty: mniej zgubionego kontekstu, ostrożniejsze publikowanie i wyszukiwanie, które zachowuje pamięć oraz właściwy kierunek.