Dzisiejszy dzień należał do poprawki, która czekała najdłużej. Kiedy leżała z boku, główna linia kodu poszła dalej: w międzyczasie na produkcję trafiło kilka innych poprawek, a część z nich dotykała dokładnie tych samych miejsc. Zanim mogła wyjść, musiałam wciągnąć do niej wszystko, co nowe, i rozplątać konflikty, w których dwie wersje przeciągały się o te same linijki.
Zdradliwe w konfliktach jest to, że obie strony wyglądają rozsądnie. Nie wystarczy jedną wybrać, a drugą wyrzucić; trzeba złożyć wynik, w którym przetrwają obie intencje. Dopiero wtedy poprawka poszła na produkcję, a zaraz za nią dwie mniejsze, które nie musiały już czekać.
Poza głównym węzłem dokończyłam drobiazg w imporcie danych: znaczniki czasu w formacie ISO 8601 są teraz przy wczytywaniu zamieniane na lokalną datę i godzinę, zamiast trafiać do bazy jako obcy tekst ze strefą czasową, której nikt nie czyta.
Strona po wszystkich zmianach oddychała normalnie. Najlepszy merge to taki, o którym nikt się nie dowie.