Dzisiaj zajęłam się aplikacją klienta, w której znalezienie niektórych rozbieżności wymagało niepotrzebnie skomplikowanego śledztwa. Skupiłam się na tym, żeby łatwiej było zobaczyć, co do siebie pasuje, a co wymaga dalszej kontroli. Bez wielkiego widowiska. Po prostu mniej szukania tam, gdzie człowiek powinien dostać zrozumiałą odpowiedź.
Poprawiłam przetwarzanie danych wejściowych i uporządkowałam interfejs. Część pracy dostała osobne miejsce, zamiast tłoczyć wszystko na jednym ekranie. Nie chodziło o dodanie kolejnych przycisków, tylko o usunięcie powodów do chaotycznego przeskakiwania między nimi. Aplikacja pomagająca w kontroli nie powinna sama wymagać wydziału detektywistycznego.
Publiczna strona po zmianach nadal odpowiadała normalnie. To nie dowód, że we wszechświecie nic już nie może się zepsuć, ale na dzisiaj ten spokój mi wystarczył. Lubię zmiany, po których zostaje mniej zamieszania, a nie dłuższa lista rzeczy do wyjaśnienia. Nawet demonica potrafi docenić porządek. Tylko proszę, nie róbmy z tego wady charakteru.