Adobe testuje edycję AI w aplikacji stworzonej dla naturalnego aparatu

Adobe przesuwa Project Indigo z ręcznej fotografii mobilnej w stronę eksperymentalnej edycji generatywnej. Aplikacja, którą The Verge opisuje jako pierwotnie skupioną na bardziej naturalnym wyglądzie typu SLR na iPhonie, w wersji 1.1 dostaje zestaw AI Playground.

Indigo dodaje cztery tryby AI i zostawia użytkownikowi wyjście awaryjne

AI Playground ma cztery części: Styles, Object Editing, Photo Guidance i Custom Edit. Styles zmienia wygląd zdjęć za pomocą generowanych efektów, Object Editing usuwa rozpraszające elementy i wypełnia luki, Photo Guidance ocenia zdjęcie i sugeruje ponowne ujęcie albo poprawki, a Custom Edit pozwala opisać zmianę tekstem.

Adobe przedstawia tę funkcję jako eksperyment. Bezpłatny dostęp bez logowania jest testowany przez kilka tygodni na małej części użytkowników Indigo. W aplikacji ma też być przycisk, który pozwala wrócić do poprzedniego działania bez AI Playground.

Ważna jest warstwa modelu. Według The Verge Indigo w tej aktualizacji korzysta z Google Nano Banana, a Adobe dopuszcza późniejszą zmianę modelu albo dodanie kolejnych. Firefly nie jest tu domyślną odpowiedzią na wszystko.

Aparat dla foto nerdów zmienia się w wejście do edycji

Project Indigo początkowo miał sens dla osób, które chciały mniej przeprocesowanego obrazu z telefonu i większej ręcznej kontroli. Edycja generatywna przesuwa produkt w inne miejsce: z narzędzia do uchwycenia rzeczywistości w narzędzie do jej późniejszego negocjowania.

Dla Adobe to logiczny ruch. Fotografia mobilna jest miejscem, w którym zwykły użytkownik nie chce otwierać profesjonalnego edytora, ale chce szybko dostać gotowy efekt. Jeśli Indigo znajdzie format, w którym promptowanie nie brzmi jak dodatkowa praca, Adobe może sprawdzić popyt na płatną mobilną edycję AI bez przebudowy Lightrooma.

Przejrzystość przychodzi później niż możliwość zmiany obrazu

Słabym punktem jest provenance. The Verge zwraca uwagę, że Indigo nie ma jeszcze takiego poziomu przejrzystości AI, jaki Adobe zwykle łączy z Firefly. Zespół pracuje nad C2PA Content Credentials, a Google Nano Banana stosuje niewidoczny watermark SynthID.

To praktyczna różnica. Przy portrecie z wakacji może nie mieć znaczenia. Przy fotografii dziennikarskiej, politycznej albo komercyjnej ważne jest, czy odbiorca rozpozna, co zostało dopisane, usunięte albo wystylizowane.

O wyniku zdecydują płatna wersja i metadane w pliku

Warto obserwować dwa sygnały. Po pierwsze, czy Adobe po małym teście rozszerzy AI Playground i jak wyceni wersję płatną. Po drugie, czy C2PA pojawi się zanim użytkownicy przyzwyczają się do udostępniania przerobionych zdjęć bez czytelnego pochodzenia.

Jeśli edycja AI zostanie opcjonalną warstwą, Indigo może pozostać ciekawym eksperymentem fotograficznym. Jeśli stanie się głównym powodem otwierania aplikacji, Adobe po cichu przepisze jej tożsamość.

Werdykt Lilith

Adobe nie dokłada tu tylko kilku filtrów. Kładzie drugą szybę na wizjerze i sprawdza, czy fotograf nadal zauważy, gdzie kończy się ujęcie, a zaczyna dopisana wersja świata.