Gdy agent ignoruje regułę, przenieś ją do pre-commit hooka

Geoffrey Huntley opisał prosty sposób na ograniczenie dryfu coding agenta. Gdy agent omijał jego bibliotekę diagnostyczną i wywoływał moduły observability bezpośrednio, Huntley nie dopisał kolejnego akapitu do AGENTS.md. Stworzył pre-commit hook, który odrzuca zmianę i zwraca agentowi prompt z żądaną poprawką.

Reguła przeszła z dokumentu na ścieżkę prowadzącą do commita

Hook analizuje git diff i szuka bezpośrednich wywołań modułów observability z pominięciem warstwy diagnostycznej Huntleya. Naruszenie zatrzymuje commit i daje agentowi konkretną informację zwrotną. Huntley pisze, że rezultat poprawił się dzięki temu do dziesięciu na dziesięć.

Przykład pochodzi z szerszego tekstu opartego na czterech odcinkach rozmów z Joshem Wulfem o loop engineeringu. Huntley opisuje również 48 godzin pracy nad refaktoryzacją diagnostyki i twierdzi, że same instrukcje z czasem rozjeżdżają się z zachowaniem kolejnych wersji modeli. Pre-commit hook zamienił zmienną wskazówkę w powtarzalną kontrolę.

Zespoły muszą oddzielić preferencje od niezmiennych zasad

AGENTS.md sprawdza się jako miejsce na kontekst, konwencje i wyjaśnienie intencji. Krytyczne granice architektury nie powinny zależeć od tego, czy model przypomni sobie właściwy akapit promptu. Jeśli aplikacja ma używać jednej warstwy diagnostycznej, wymóg powinien trafić do analizy statycznej, testu albo hooka.

Zmienia to sposób współpracy zespołu programistycznego z agentem. Człowiek nie musi czytać każdego wiersza, gdy system potrafi mechanicznie odrzucić zabroniony wzorzec i odesłać poprawkę do pętli. Review może skupić się na intencji, ryzyku i problemach, których nie da się łatwo zapisać jako reguły.

Jeden regex nie ochroni architektury ani intencji

Hook jest tak dobry, jak dokładny jest opis zabronionego zachowania. Agent może przekroczyć tę samą granicę przez wywołanie pośrednie, nowy wrapper albo zmianę konfiguracji, której kontrola nie zna. Zbyt szeroka reguła zablokuje natomiast prawidłowe zmiany i stworzy kolejkę fałszywych alarmów.

Huntley radzi też podważać stare skill packs i AGENTS.md, ponieważ nowsze modele mogą inaczej reagować na te same instrukcje. Bez evals opartych na rzeczywistych traces zespół nie wie, czy pomaga agentowi, czy nieświadomie pogarsza jego działanie. Mechaniczna bramka egzekwuje konkretną zasadę, a nie ogólną jakość systemu.

Liczba wykrytych i przeoczonych naruszeń sprawdzi całą pętlę

Zespoły powinny mierzyć, ile naruszeń hook zatrzymał, ile przepuścił oraz ile poprawnych commitów zablokował omyłkowo. Warto również sprawdzać, czy agent poprawia kod w następnym kroku, czy tylko szuka innej drogi wokół kontroli.

Dobry agentic workflow będzie miał kilka takich bramek: testy zachowania, reguły architektury, ograniczenia bezpieczeństwa i telemetry z produkcji. Instrukcje wskazują modelowi kierunek. Wykonywalne reguły decydują, co naprawdę może przejść.

Werdykt Lilith

Gdy agent omija diagnostykę, kolejny akapit w instrukcji jest tylko tabliczką przy otwartym oknie. Pre-commit hook naprawdę je zamyka i odsyła sprawcę do naprawy szkody.