OpenAI publikuje wiadomości i maile przeciw pozwowi Apple o trade secrets

W poście Apple is getting this wrong OpenAI opublikowała iMessage i korespondencję prawną i zaprzecza, że ma lub chce trade secrets Apple. To ostry publiczny kontratak na lipcowy pozew i na wniosek Apple o preliminary injunction wokół ludzi, którzy odeszli z hardware Apple do OpenAI.

OpenAI kładzie na stół iMessage i maile, nie tylko prasowe zaprzeczenie

Post z 3 sierpnia 2026 nazywa pozew „careless, aggressive and oddly personal”. OpenAI twierdzi, że Apple wcześniej mówił o kontakcie w lutym bez odpowiedzi, ale zewnętrzni prawnicy wysłali mail do złej osoby po pomyleniu dwóch azjatyckich nazwisk. Apple miał też twierdzić o rozmowie z general counsel OpenAI, która według OpenAI się nie odbyła. Firma dodaje, że konkretne zarzuty pozwu wtedy nie padły, a po informacji o „resolving any issues” przez pięć miesięcy nic nie przyszło, aż wylądowała skarga.

Przy Chang Liu (ostatni dzień w Apple 22 stycznia 2026) OpenAI publikuje wątki, w których byli koledzy proszą go o pomoc w odnalezieniu plików i informacji do pracy w Apple. OpenAI ramuje to jako residual access po słabym offboardingu, nie jako program kradzieży dla nowego pracodawcy. Przy Tang Tanie (ponad 24 lata w Apple, teraz rola hardware w OpenAI) firma mówi, że zespół dostał jasny komunikat: nie chcemy i nie używamy poufnych informacji innych firm. Wniosek o preliminary injunction OpenAI nazywa zbędnym: „we do not have, nor want, any of their trade secrets.”

Docket sądowy staje się frontem PR o talent i AI hardware

W tej samej fali Apple prosi sąd o preliminary injunction i expedited discovery. Publiczne relacje wymieniają Liu i Tang Yew Tana, mówią o kolejnych byłych pracownikach i wskazują termin wokół 1 października 2026. Spór siedzi tam, gdzie laby walczą o ludzi od telefonów, wyświetlaczy i zasilania, bo OpenAI (i orbit device startupów) idzie w własny hardware.

Dla legal, security i HR point jest praktyczny. Offboarding, obcinanie iCloud i dysków wewnętrznych oraz reguły kontaktu ex-pracownika ze starym zespołem przestają być checklistą back-office. Stają się materiałem dowodowym w sporze medialnym. OpenAI stawia na to, że czytelnik w message'ach zobaczy chaos odejścia i prośby kolegów, nie czysty plan eksfiltracji. Apple stawia na to, że sąd zobaczy wzorzec wokół wrażliwych plików, dostawców i rekrutacji.

Publiczne screenshoty to nie ustalenie sądu

To, co OpenAI opublikowała, jest jednostronnym wyborem. Redakcja widzi zredagowane iMessage i ślad mailowy o źle zaadresowanej notce prawnej. Nie widzi forensyki dysków, pełnej listy plików ani ciągu dowodowego Apple o rzekomym wielokrotnym pobieraniu. Filings Apple o kolejnych ludziach i pilnej szkodzie dla trade secrets to na razie ruchy procesowe, nie prawomocny werdykt.

Drugie ryzyko to skrót narracyjny. „Pomylone azjatyckie nazwiska” i „kolega prosił o AirDrop” to mocne obrazy medialne. Mogą zasłonić twardsze pytania prawne: co ex-pracownik może nadal wiedzieć, co wolno mówić przy rekrutacji i czym residual knowledge różni się od residual access do plików.

Patrz na październikowe posiedzenie i na to, co zostanie po discovery

Zdecyduje nie ton bloga, tylko trzy sygnały. Po pierwsze, czy sąd w ogóle da preliminary injunction i jak mocno ograniczy pracę wskazanych osób oraz gałąź hardware OpenAI. Po drugie, co po expedited discovery zostanie z twierdzeń o kolejnych ex-pracownikach i konkretnych dokumentach. Po trzecie, czy strony wrócą do cichego settlementu, czy publiczny ping-pong dowodowy pójdzie aż do meritum.

Dopóki wojna medialna leci równolegle z docketem w San Jose, każdy screenshot „smoking gun” bierz jako pozycję wyjściową strony, nie jako zamknięty wynik forensyczny.

Werdykt Lilith

OpenAI nie sądzi tu sporu w San Jose. Sądzi go na timeline'ach: AirDrop od kolegów i źle zaadresowany mail prawny mają wyprzedzić narrację Apple o kradzieży sekretów hardware.